„Kod Lyoko. Podziemny zamek” to książka dla dzieci. Najpierw jednak pojawiła się francuska animacja. Co sądziłam o tej książce SF w 2016 roku?
Autor: Aleksandra Brzezińska
Gadam o książkach i kulturze od 2014 roku. Fantastyka to moja miłość od kiedy pamiętam; poświęciłam długie godziny na pisaniu, czytaniu i rozmawianiu na jej temat. I nie mam zamiaru przestać.
Chłopcy 2: Bangarang: Kolejna podróż pełna przygód! [recenzja] [archiwum]
„Chłopcy 2: Bangarang” w 2016 roku podobali mi się bardziej niż chcę przyznać. Dlaczego tak polubiłam wówczas tę historię?
Takeshi. Cień Śmierci: SF o średniowiecznej Japonii [recenzja] [archiwum]
„Takeshi” miał być moim kolejnym ukochanym, książkowym hitem. Tak się jednak nie stało. Dlaczego?
Zbieracz Burz. Tom II: Kończymy i dorastamy! [recenzja] [archiwum]
To miał być koniec mojej przygody z „Zastępami Anielskimi”. Co sądziłam o tym tomie?
Szklany Miecz: Progres Aveyard? [recenzja] [archiwum]
„Szklany Miecz” to fantasy YA, które podobało mi się bardziej, niż pierwszy tom z cyklu. Dlaczego?
Chłopcy: Nibylandia Orginal [recenzja] [archiwum]
„Chłopcy” dziś pewnie nie zrobiliby na mnie dużego wrażenia. Ale w 2016 roku to były przecież inne czasy. Jak podobał mi się retelling Piotrusia Pana?
Złodziej Pioruna: Jesteś herosem. I co teraz…? [recenzja] [archiwum]
„Złodziej Pioruna” nie był w moich czytelniczych planach. A jednak dałam szansę tej powieści fantasy dla młodzieży. Z jakim efektem?
Jestem Numerem Cztery: Trójka pierwszych już jest martwa… [recenzja] [archiwum]
„Jestem Numerem Cztery” to powieść dla młodzieży z popularnego dawniej trendu. Jak podobała mi się ta fantastyka?
Szklany Tron: Walcząc o wolność [recenzja] [archiwum]
„Szklany Tron” nigdy mi się nie podobał. Co sądziłam o tym bestsellerze fantasy, kiedy czytałam go w 2016 roku?
Czerwona Królowa: O świecie, w którym karmazynowa krew jest hańbą [recenzja] [archiwum]
„Czerwona Królowa” nie wzbudziła mojej sympatii. Dlaczego? O tym w recenzji z 2016 roku.