„Tęsknica” to słowiańskie fantasy, napisane przez Annę Sokalską. Dlaczego ta powieść jest aż tak obyczajowa i czy warto się z nią zapoznać? Sprawdź, co znajdziesz wewnątrz!
Sprawdź recenzje innych słowiańskich książek fantasy: „Lazarus” | „Śmiech diabła” | „Trupokupcy”
Gdzie jest Nadzieja?
Zawał serca sprawia, że Iga musi na nowo ułożyć sobie swoje życie. Wyjeżdża na wieś, wynajmując lokum w chatce pokrytej strzechą. W idyllicznym otoczeniu spędza czas wraz z właścicielką domostwa, Nadzieją. Coś jednak jest nie tak i Iga zaczyna myśleć, że ktoś chce przestraszyć jej gospodynię. Pewnego dnia Nadzieja znika, a policja nie kwapi się, aby zacząć ją szukać.
„Tęsknica” to jednotomowe słowiańskie fantasy
„Tęsknica” Anny Sokalskiej to rural fantasy ze słowiańskimi motywami, które czytało mi się w gruncie rzeczy dobrze, choć jednak bardziej przez wzgląd na jej realistyczne, a nie fantastyczne elementy. To jednotomowa, niedługa powieść – ma mniej, niż 300 stron.
Początek jest bardzo obyczajowy
Powieść zaczyna się bardzo spokojnie i obyczajowo. Autorka w całkiem zgrany sposób zarysowuje nam sytuacje głównej bohaterki. Iga ma w okolicach czterdziestki, jest samotna i całe swoje życie poświęciła pracy. Wyjeżdża więc na wieś i przez ponad połowę książki obserwujemy właściwie zwykłe, obyczajowe życie. Co prawda w tle pojawia się nam już zalążek tajemnicy do odkrycia, którą oczywiście zapowiada (i trochę spoileruje) tytuł oraz okładka, jednak historia snuje się przyjemnie powoli.
Protagonistka jest już dorosła
Podoba mi się to, że na protagonistkę została wybrana dorosła osoba. To nie jest nastolatka, to nie jest osoba, która dopiero zaczyna dorosłe życie, a kobieta, która już coś tam przeżyła. Która przy okazji zdaje się być dość namacalna. Iga nie jest ideałem, wydaje mi się dość realistyczna i przez to jak najbardziej można z nią sympatyzować, nawet jeśli czytelnik dostrzega jej wady.
Kiedy pojawia się słowiańska magia?
Dopiero w drugiej połowie powieści do głosu dochodzi magia. Protagonistka zostaje przez sytuacje zmuszona, aby wyruszyć w pewną podróż, co pozwala czytelnikowi odkryć trochę magiczny, słowiański świat. I tak naprawdę powieść z obyczaju z drobną tajemnicą zmienia się w przygodówkę drogi. Tyle tylko, że to dość krótka, jednotomowa powieść i w gruncie rzeczy cała ta podróż nie jest szczególnie duża, dzieje się zaś w trakcie dużo i przez to moim zdaniem magiczne elementy są opisane dość skrótowo. Pojawiają się tu ciekawe motywy, ale mam poczucie, że przez brak odpowiedniego ustanowienia magii niektóre fragmenty są dziwne w odczuciu, a całość po prostu pędzi, zupełnie nie pasując tonalnie do spokojnego początku „Tęsknicy”.
Jaki jest sens życia?
Miałam wrażenie, że autorka w powieści próbuje się trochę zastanowić nad sensem życia, sensem pośpiechu, nad tym, czego nam brakuje i do czego dążymy. I to w tej pierwszej, obyczajowej części było zarysowane naprawdę całkiem nieźle. W drugiej jednak do tej całej słowiańskiej magii dochodzą też elementy „mistyczne”, które po prostu wypadają… cóż, no dziwnie. Początek w ciekawy, lecz w miarę subtelny sposób próbuje zgłębić problem, końcówka zaś i tutaj próbuje rozwiązać trudny problem w szybki sposób i to przynajmniej w moim odczuciu nie działa.
„Tęsknica” ma trochę potencjału
Koniec końców, nie oceniam tej książki szczególnie źle. Sam jej początek był naprawdę przyjemny, a druga połowa też miała swoje zalety i sporo potencjału. Gdyby nad tym trochę jeszcze popracować to być może i powstałoby coś naprawdę dobrego. Ale niestety, „Tęsknica” została już wydana i to taka forma jest formą końcową. Trochę szkoda. Z drugiej strony, jeśli szukacie niedługiej jednotomówki, a opisane przeze mnie wady książki Wam nie przeszkadzają to może akurat będzie to coś ciekawego dla Was.
Tytuł: Tęsknica
Autor: Anna Sokalska
Liczba stron: 296
Gatunek: rural fantasy, słowiańskie fantasy
Wydanie: Zysk i S-ka, 2023