Skip to content

Fantastyka Codzienna

Portal o fantastycznych książkach, filmach i kulturze

Menu
  • Literatura fantastyczna
    • Aktualności i zapowiedzi książek
    • Recenzje
    • Zestawienia tematyczne
  • Kultura fantastyczna
    • Fantastyczne filmy i seriale
      • Aktualności filmowe
      • Recenzje filmów i seriali
    • Fantastyczne gry
      • Aktualności ze świata gier
      • Recenzje gier
    • Komiksy fantastyczne
      • Aktualności komiksowe
      • Recenzje komiksów
    • Wydarzenia fantastyczne
  • O redakcji
    • Kontakt
Menu

„Aleja Potępienia” to niezwykle amerykańskie post-apo [recenzja] [archiwum]

Opublikowano 14 sierpnia, 2024

„Aleja Potępienia” była moim pierwszym, choć nie ostatnim spotkaniem z twórczością Rogera Zelaznego. Ponznałam tę książkę, kolekcjonując niektóre egzemplarze serii wydawniczej Wehikuł Czasu. Czy to post-apo da się czytać nawet po latach?

Spis treści:

Toggle
  • Degenerat na pomoc ludzkości
  • „Aleja Potępienia” to niezwykle amerykańska powieść
  • To naprawdę zwięzła powieść
  • „Aleja Potępienia” jest przede wszystkim rozrywką
  • Długa droga, broń i samochody
  • „Aleja Potępienia” sprawdza się jako jednostrzał
Aleja Potępienia książka leży na blacie

Sprawdź recenzje innych książek post-apo: „Złomiarz” | „Ostatni brzeg” | „Skrzydła nocy”


Degenerat na pomoc ludzkości

Czort Tanner to motocyklista i degenerat, którego błędy zostaną wybaczone, jeśli dowiezie cenną szczepionkę z Los Angeles do Bostonu. Po katastrofie można się tam dostać tylko w jeden sposób: pojazdem kołowym, przez Aleję Potępienia, której nikt nigdy nie przebył żywy.

Aleja Potępienia otwarta książka

„Aleja Potępienia” to niezwykle amerykańska powieść

Już dawno nie czytałam bardziej amerykańskiej powieści. „Aleja Potępienia” to powieść postapokaliptyczna wydana w 1968 roku. Można ją więc chyba śmiało zaliczyć do klasyków gatunku. Jej lektura była też dla mnie pierwszym spotkaniem z twórczością jej autora, Rogera Zelaznego.

Aleja Potępienia grzbiet

To naprawdę zwięzła powieść

Ta książka nie jest długa. Moje wydanie nie ma nawet dwustu stron, rozdziały są krótkie (co oznacza wiele stron pustych do połowy), a wewnątrz przeważają dialogi, często bez szczególnych didaskaliów. To sprawia, że może być lekturą na dosłownie jeden wieczór.

„Aleja Potępienia” jest przede wszystkim rozrywką

Czasami literatura post-apo potrafi być bardziej koncepcyjna, skupiona na tym, aby pokazać, co może stać się z naszym światem i eksplorować nieraz trudne tematy. Są też takie książki, które są po prostu czystą rozrywką rozgrywającą się w pustym świecie i dla mnie „Aleja Potępienia” zalicza się właśnie do tej drugiej kategorii.

W tej powieści jest dużo elementów, które łatwo zwizualizować sobie jako te epickie. Główny bohater to ten silny, niebezpieczny typ o imieniu, które kojarzy się z diabłem. Jest jednym z Aniołów, członków motocyklowej grupy przestępczej. Podróżuje przez zniszczony świat długą, prostą drogą i choć jest z natury zły, został zmuszony do ocalenia ludzkości. Czyż to nie wydaje się ikonicznie?

Aleja Potępienia łączenie kartek z grzbietem

Długa droga, broń i samochody

Przy okazji, jak już napisałam wcześniej, ta książka w swojej ikoniczności jest bardzo amerykańska. No bo co jest bardziej amerykańskiego, niż długa droga, broń, samochody? Jeśli komuś do takiego obrazka USA tęskno to na pewno „Aleja potępienia” będzie dla tej osoby dobrym wyborem lektury.

Przy tym wszystkim jednak brakuje mi osobiście w tej powieści czegoś więcej. Jakiegoś rozważnie problemu, wejścia w uczucia i emocje bohaterów, czegoś, co by wykroczyło nieco ponad tą rozrywkę i nieco bardziej zakotwiczyło mnie w tym świecie. Choć ta estetyka jest kusząca, to jednak nie jest to do końca „moja” historia pod kątem trafienia do mojej wrażliwości. Nie da się ukryć, że jest po prostu dość „męska” tą klasycznie rozumianą męskością, w której liczy się siła i to, kto lepiej prowadzi auto.

Aleja Potępienia wklejka

„Aleja Potępienia” sprawdza się jako jednostrzał

Nie jest to rzecz ani długa, ani trudna w przyswojeniu. Jako jednostrzał post-apo sprawdza się naprawdę całkiem nieźle. Jeśli więc to jest coś, czego czytelnik szuka to myślę, że sprawdzić „Aleję Potępienia” jak najbardziej może, choć jednocześnie nie jest to w moim odczuciu coś, co koniecznie każdy powinien przeczytać.

Aleja Potępienia strona tytułowa

Aleja Potępienia okładka

Tytuł: Aleja potępienia

Autor: Roger Zelazny

Tłumaczenie: Zbigniew A. Królicki

Liczba stron: 200

Gatunek: literatura postapokaliptyczna

Wydanie: Rebis, 2019

Autor: Aleksandra Brzezińska

Tagi: Dom Wydawniczy Rebis, fantastyka naukowa, literatura amerykańska, Literatura postapokaliptyczna, Roger Zelazny, Wehikuł Czasu

Dodaj komentarz Anuluj pisanie odpowiedzi

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ostatnie posty

  • Kim tak naprawdę jest Levana? „Fairest” Marissy Meyer [recenzja]
  • Polska premiera „Baldur’s Gate 3: Astarion” już niedługo. W sprzedaży od 01.12.2026 [zapowiedź]
  • Jak ma się „Fikcja Klimatyczna w Polsce”? [recenzja]
  • Kiedy nominacje do Zajdla 2027? Znamy terminy
  • „Szukający śmierci” z opóźnieniem. Nowa premiera 27.11.2026 [zapowiedź]

Alternatywna historia Anna Kańtoch dark fantasy Dom Wydawniczy Rebis Dystopia fantastyka naukowa fantastyka socjologiczna fantasy fantasy historyczne high fantasy horror komedia kryminał kryminał fantastyczny kryminał fantasy kryminał urban fantasy literatura amerykańska literatura brytyjska literatura dziecięca literatura faktu literatura młodzieżowa literatura obyczajowa literatura polska Literatura postapokaliptyczna literatura przygodowa przygodowe fantasy retellingi i baśnie romans romantasy science fantasy Smoki space opera steampunk thriller urban fantasy Wydawnictwo Fabryka Słów Wydawnictwo Mag Wydawnictwo Muza Wydawnictwo Powergraph Wydawnictwo Prószyński i S-ka Wydawnictwo SQN Wydawnictwo Uroboros Wydawnictwo Vesper Wydawnictwo Zysk i S-ka zbiór opowiadań

©2026 Fantastyka Codzienna | Design: Newspaperly WordPress Theme