„Wypieki defensywne” to zaskakująco dobra powieść dla młodzieży, która spodoba się nie tylko jej. Ta książka niezwykle mądrze podchodzi do kwestii przedstawienia młodej bohaterki i tego, jaką odpowiedzialność niesie. Sprawdź, co jeszcze znajdziesz w tej powieści!
Sprawdź recenzje innych książek dla młodzieży: „Bez serca” | „Czarodziejka z ulicy Reymonta” | „Księga żywych sekretów”
Czternastolatka znajduje trupa
Mona ma czternaście lat, pracuje w piekarni swojej ciotki i włada magią ciasta, co pomaga jej w wykonywaniu codziennych zadań. Gdy w piwnicy piekarni odkrywa zbrodnię, o którą zostaje oskarżona, musi wziąć sprawy w swoje ręce.
„Wypieki defensywne” to udane spotkanie z Kingfisher
Moje trzecie już spotkanie z twórczością T. Kingfisher uważam za naprawdę bardzo udane. „Wypieki defensywne” to młodzieżowa powieść fantasy, która robi dobrze absolutnie wszystko, co powinna taka powieść robić: kreuje ciekawy świat, tworzy angażującą historię i sympatycznych bohaterów, jednocześnie przedstawiając młodemu czytelnikowi pozytywne wartości, które są prawdą nawet w świecie, w którym czarodzieje zajmują się pieczeniem chleba i animowaniem martwych koni.
Mniej baśniowa, z dobrym żartem
Znając już dwa inne dzieła tejże autorki wiedziałam, że jej stylu obawiać się nie muszę. W porównaniu do „Pokrzywy i kości” oraz „Ciernia”, „Wypieki defensywne” są nieco bardziej swobodne i ciut mniej baśniowe, ale to w dalszym ciągu naprawdę sprawnie napisana powieść, z żartem, który osobiście odbieram jako niezwykle przyjemny. Z jednej strony jest na tyle kolorowy i kreatywny, by mnie rozbawić, a z drugiej strony to typ tego miłego żartu, który nikogo na poważnie nie obraża (bo jak obraża to puszcza oko) i szanuje drugą osobę z szacunkiem.
Wyspecjalizowana magia w settingu fantasy
Autorka kreuje dość prosty jak na fantasy świat przedstawiony. Tak, w którym pojawia się wyspecjalizowana, acz losowo przyznawana magia. Nie jest zbyt rozbudowana i szczegółowa, ale została rozpisana wystarczająco dobrze. Wszystko osadzone jest typowym settingu fantasy pozbawionym ras innych, niż ludzkie – czytelnicy gatunku powinni więc od razu poczuć się jak u siebie w domu. Biorąc zaś pod uwagę, że jest to jednotomowa, lekka powieść to ja czuje się w tym względzie po prostu usatysfakcjonowana, i to nie zważając na młodzieżową warstwę tej książki. I właśnie to jest jeden z sygnałów, że ta powieść to po prostu dobra, solidnie napisana rzecz: jeśli czytając, mogę się dalej dobrze bawić i cieszyć światem, nawet gdy nie jestem targetem wiekowym.
Sympatyczni bohaterowie
Bohaterowie, których przedstawia tu Kingfisher to zaś po prostu sympatyczne i skore do działania postacie, które oczywiście czasem popełniają błędy, ale jednocześnie nie sprawiają wrażenia zanadto głupich czy naiwnych. Przeszkody, które pojawiają się zaś na ich drodze wydają się dość realistyczne. To wszystko połączone w całość sprawia, że fabuła, choć prosta, nie sprawia wcale wrażenia bardzo pretekstowej i po prostu mimo pewnego szaleństwa, które w tej powieści jest, ma całkiem dużo sensu.
Relacja Mony z dorosłymi wypada dobrze
To, co naprawdę bardzo mi się w „Wypiekach defensywnych” podobało to przedstawienie relacji Mony z dorosłymi postaciami oraz jej wewnętrzne przemyślenia. Moim częstym problemem z przygodowymi młodzieżówkami jest nieobecność w nich rodziców (w sensie, że olewają dziecko, nie w sensie, że leżą na cmentarzu) lub też narracja, która robi z nich niedojrzałe potwory. W tym przypadku opiekunowie Mony (bo rodziców, tak się składa, że nie ma) tworzą dla niej tak bezpieczne miejsce, jak tylko potrafią. Rozmawiają z nią, są dla niej realnym wsparcie, a jeśli ich przy niej nie ma to jest ku temu uzasadniony fabularnie powód.
Mona zaś ma naprawdę mądre przemyślenia związane z tym, jak powinni zachowywać się względem niej dorośli. To rzeczy proste, ale właśnie tego mi często w młodzieżówkach brakuje. Zauważenia ze strony dorosłego przecież autora, że to NIE JEST normalne, że dziecko jest w niebezpieczeństwie, że to ono musi rozwiązywać problemy i naprawiać błędy dorosłych. To rzeczy drobne, pojawiające się tylko tu i ówdzie w narracji, a tak często pomijane przez autorów. Gdzie w momencie, w którym piszą powieść młodzieżową, naprawdę mają wpływ na to, jak młody odbiorca będzie w przyszłości odbierać świat i jak może potencjalnie wyglądać jego rozwój.
Radosna powieść młodzieżowa
Przy tym wszystkim to naprawdę radosna, przyjemna powieść młodzieżowa, z – jak już wspominałam – odrobiną tego fantastycznego szaleństwa. Ma też wprawdzie momenty nieco mroczniejsze, czy smutne, ale nie odstają one od głównego klimatu i przekazu książki. Po prostu wszystko składa się tu w lekką, przyjemną całość, targetowaną do młodzieży, ale mogącą zadowolić nie tylko młodzież. Pod względem gatunku/obecnych motywów mamy tu połączenie lekkiego kryminału z odrobiną pałacowych spisków oraz przygody. Bez romansu, oczywiście. Mona ma w końcu dopiero 14 lat.
Jakie książki chce czytać młodzież?
Przyznam też, że naprawdę cieszę się, że przeczytałam słowa od autorki, w których wyjaśniała, jak tworzyła tę książkę i dlaczego miała problemy, by ją wydać. Jednym z nich był fakt, że powieść młodzieżowa… zaczyna się od trupa, jak w rasowym kryminale. Autorka zwróciła jednak uwagę na jedną ciekawą rzecz: młodzież często chce czytać mroczniejsze rzeczy, niż rodzicom się wydaje. I ja się z tym w pełni zgadzam.
Mając 10 czy 11 lat nie miałabym nic przeciwko takiemu właśnie rozpoczęciu książki, przeciwnie – wiem, że to by mi się podobało. Jednakże właśnie między innymi z powodu owego trupa nie była w stanie „Wypieków defensywnych” wydać w trybie tradycyjnym przez długi czas. Dobrze jednak, że się jej udało, bo uważam, że na rynku mamy zbyt dużo pustych młodzieżówek, które często może i szokują, może i są pełne akcji, może i przyciągają młodszych czytelników… ale po prawdzie, nie mają nic temu czytelnikowi do powiedzenia. A Kingfisher w tej powieści zdecydowanie ma.
Jeśli więc szukacie pełnej akcji powieści, nie tylko (choć również) dla młodzieży to „Wypieki defensywne” mogą być naprawdę przyjemną, lekką opcją.
Tytuł: Wypieki defensywne
Autor: T. Kingfisher
Tłumaczenie: Dominika Schimscheiner
Liczba stron: 336
Gatunek: fantasy, literatura młodzieżowa
Wydanie: SQN, 2023