„Księżna jeleń” to bardzo baśniowa, hiszpańska powieść fantasy, osadzona w świecie inspirowanym średniowieczem. Jak mi się podobała w 2018 roku?
Jumanji: Przygoda w dżungli (2017): Gdybyś utknął w grze [recenzja] [archiwum]
„Jumanji: Przygoda w dżungli” to film familijny, który obejrzałam w 2018 roku. Jak podobało mi się to portal fantasy, będące kontynuacją starszego, kultowego filmu?
Proxima: Ekspansja ludzkości na planetę pozasłoneczną [recenzja] [archiwum]
„Proxima” to powieść hard SF, którą przeczytałam w 2018 roku. Jak mi się podobała? Sprawdź, na co warto zwrócić uwagę.
Ładunek (2017): Ratując dziecko przed apokalipsą [recenzja] [archiwum]
„Ładunek” to film o zombie z 2017 roku. Co sprawia, że jest tak unikatowy? Jak wypada osadzenie akcji w Australii? Dowiedz się, czy to coś dla Ciebie.
Fanzin SF. Artyści, wydawcy, fandom: Naukowo o fanach fantastyki [recenzja] [archiwum]
„Fanzin SF. Artyści, wydawcy, fandom” przeczytałam w 2018 roku, aby przygotować się do pisania pracy licencjackiej. Jak podobała mi się wówczas ta książka, poruszająca nie tylko temat fandomowych fanzinów, ale również historię fantastyki i fandomu w Polsce?
Podręcznik perswazji: Studenckie notatki w formie naukowej literatury [recenzja] [archiwum]
„Podręcznik perswazji” to książka, która jest jednym z największych literackich scamów na jaki wpadłam w życiu. Dlaczego? Sprawdź!
Malarz świata ułudy: W otchłani wspomnień [recenzja] [archiwum]
„Malarz świata ułudy” to książka noblisty, którą przeczytałam w 2018 roku. Jak podobała mi się ta spokojna opowieść o japońskim malarzu?
Sekret Tatiany: Czy historyczny romans spełnił moje oczekiwania? [recenzja] [archiwum]
„Sekret Tatiany” to historyczny romans, jednak zawiera również wątek współczesny. Jak podobała mi się ta powieść, kiedy czytałam ją w 2018 roku i czy warto się za nią zabrać?
Wyspa skarbów: Klasyczna morska przygoda [recenzja] [archiwum]
„Wyspa skarbów” to klasyczna, XIX-wieczna powieść. Przeczytałam ją w 2018 roku, w wydaniu dziecięcym, chyba – skróconym. Jak ją wówczas odebrałam?
Piołun i miód: Promień gra główne skrzypce [recenzja] [archiwum]
„Piołun i miód” jest ostatnią wydaną częścią niedomkniętego, lecz najbardziej popularnego cyklu Ewy Białołęckiej. Jak podobała mi się ta powieść, kiedy czytałam ją w 2026 roku? Sprawdź, co sądzę o tym młodzieżowym fantasy ze smokami.